swieży śnieżek...

i święta coraz bliżej. O niczym innym już nie myśle, tylko o tym , że po Nowym Roku zacznie przybywać dnia i będzie coraz bliżej wiosny.
Wiem,że tła są kiepściutkie,ale jakoś nie mam siły na kombinowanie, no i średnio lubię zdjęcia ;)

niecodzienny widok...

jak na tę porę roku,ale w czwartek obudziliśmy motylka. Tzn ciut nahajcowałam i przy 19 stopniach na plusie we wnętrzu , usłyszeliśmy trzepot skrzydeł. Głupio trochę , mam nadzieję, że jeszcze się zhibernuje i obudzi wiosna dopiero,bo szkoda by go było.

drobiazgi...

wbrew śniegom:D
niechciej straszliwy

doba krótka...

a robić się chce. o dziwo;) . tak mnie wciągnęło, a już koniec weekendu ,pomysłów miliard. i wcale nie są to pomysły jak udusić sąsiada za to piłowanie w sobotę o 7 rano, czy w niedziele przed 9. A jutro kieracik, zastanawiam się , czy aby nie zabrać kaloszków,tych ładnych, bo po drodze wody z pół metra i nie wiadomo co się może stać.
Prośba z poniższej notki nadal aktualna.

dodatek...

do bransoletki. Wersje robocze jeszcze.

1560...

km na boku. widoki nie powiem mile dla oka. i dom pachnący drewnem. ale ja już chyba jestem za stara na takie jednodniowe wycieczki.Moje nerwy zbyt słabe na płonące od tak zielone tico.
Ale już zmarchwiwstałam i pracuje nad...
Pewnie zdjęcia poprzestawiało i to kwiatki to właśnie najnowsza praca,świeżynka, numer jeden itp. Co Wy na to?

jak kania dżdżu...

pragnę wiosny. Wszelkie plany idą w chorerkę. Koniec roku zawsze ciężki,ale żeby już się ów koniec zaczynał w październiku? Jakby ktoś leciał na Seszele czy inne takie ciepłe miejsce to może mnie w walizkę zapakować żywcem. A dziś odgryzę komuś głowę, tylko jeszcze niech mi się ktoś nawinie:> i niech mi puszczą resztki samokontroli czy jak to nazwać,a krew się poleje jak nic.
A biżuty już niedługo. pracujem. wolno,ale pracujem.